Bugun sabah uyandıgımda kendimi yeniden 15 yaşında hissettim.
"Uf bugun de ilk ders sınav var ya" yakınmalarıyla bir yandan formayı giyinmeye çalışarak agzına kardesinin mısır gevreginden atmak,
Makyaj yapmadan evden çıkmak,
Saçlarını olduğu gibi bırakmak,
Yolda gordugu yakısıklılara bakmıyormus gibi yapmak,
Otobuste kulaklıkları takıp,cama kafayı dayayıp,hayallere dalmak,
İskele büfesinden sosisli almak(özellikle bunu özlemisim :)
Ofisin kapısından girdiğimde tekrar yetişkin hayatıma dönmek yerine hala 15 yaşının enerjisinde ve umursamazlığında kalmak istedim.Öyle de yaptım.9:05 te bütün ofisi ayağa diktim.Bugün beni görenler "liseli gibi olmussun"diyorlar.Bunun nedeni giydigim dar etegim ve tshirtüm olabilir ama bütün suratıma yayılan gülümsememi ve vücuduma yayılan enerjiyi gören herkes bendeki değişikliğin farkında.
Neredeyse 10 yıl önceye dönmek bazen iyi gelebilir.Bugün olduğu gibi.Hayatımızın kriz anlarında 10 yıl sonraki olgunluğumuzu edinebiliyorken,neden kendimizi daha genç hissedemeyelim ki?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder